Nadat ik van de week in een video deelde hoe mijn mind allerlei afleidingsmechanismes tussen mij en mijn vermoeidheid plaatste (rationalisatie, projectie en slachtofferrol-gedrag) kwam ik vanochtend weer een leuk ander afleidingsmechanisme tegen: verdoven of dempen. Ik fietste naar huis en kwam langs een koffietentje. Ik had heel veel zin in een koffie, maar dan eigenlijk wel met een sigaret erbij. Ik had gewoon een bijna onweerstaanbare trek in een sigaret opeens. In plaats van sigaretten te halen, heb ik mezelf hard op afgevraagd ‘waarom heb ik opeens zin in een sigaret? Wat probeer ik te dempen of verdoven?’ En ja hoor, wederom een truc van mij mind om de vermoeidheid en de oordelen en de angst die erop zitten niet aan te gaan.

Dus….. geef ik me er maar weer aan over. Ik kijk de angst en de oordelen weer aan. Besluit wederom dat het niet waar is. Dat ik wel ok ben, ook als ik moe ben, en omarm mezelf zoals ik ben.

Hier kan je de video van eerder deze week bekijken.

Namasté,

Philo

 

Leave a Reply